Zo..en nu ga ik weer is wat doen, mag jij ff zitten. En als je dan toch zit vul dan gelijk even de vragen en antwoorden in. Leuk joh! Ow en..maak het zo lang als je wilt. :)
Met gejuich werd ik binnengehaald. In het begin van onze verkeringstijd was ik alle weekenden daar. Bij mn schoonouders.
Maar hoe dan toch alles anders kan worden.
En ik denk dat de eerste barstjes daar waren toen ik zwanger werd van tweede. En dan ga je het is met andere ogen bekijken en haal je nog is wat vaker je wenkbrauwen op. Na een hele hoop onbegrip heb je het uiteindelijk alleen nog maar over koetjes en kalfjes. Zo af en toe. Want het was wel duidelijk dat we niet meer teveel op elkaars lip moesten zitten. Dat voel je gewoon.
Drie jaar geleden ontplofte het In huize S. In schoonmoeder. en in mij. Het deed letterlijk de deur dicht knallen. Ik was kapot door zoveel onbegrip, en verwijten en alles wat erbij gehaald werd. Maar voelde uiteindelijk later ook een soort van rust. Ik hoefde niet meer op mn woorden te letten, ik hoefde niks meer uit te leggen. Ik was er zo klaar mee. Want ik was er van overtuigd dat ik alles wat ik gedaan, gezegd of gezwegen had deed om de lieve vrede wil. Het mocht niet helpen.
Drie jaar verder. Het feit dat je breekt met iets of iemand wil niet zeggen dat je er nooit meer aan denkt. We hadden nog een gesprek met naaste familie, en hieruit kwam weer eens naar voren dat ik niet de enige ben die moeite heeft met schoonmoeder. Karakter zeg maar. Moeilijk..dat vooral. Niet doorheen te komen ook. Je hoort van de ander zoveel herkenbaars dat dat je gewoon een soort van goed doet. Mijn ouders zijn nog is met schoonouders wezen praten, maar kwamen ook geen steek verder. Maar dat uiteindelijk toch mn kinders er de dupe van zijn deed me nog het meest zeer. Dat is iets wat ik nooit zal begrijpen. Dat er nog geen verjaardagskaartje voor ze af kon. Ze wonen hier 3 straten verder. notabene.
Tuurlijk hebben Ard en ik het er heel vaak over gehad. Het zijn en blijven zijn ouders. Maar hij heeft al die jaren in alle opzichten achter en naast me gestaan. Daar blijf ik hem mn leven dankbaar voor. En ik denk dat juist dàt het was wat me deed besluiten om de op een paar na zwaarste gang uit mn leven te maken. Het korte stukje weg daarheen. En ik wilde tot aan het aanbellen toe op zn hardst wegrennen, maar ik kon niet meer terug.
Ik zal alle jullie alle details besparen. Het wordt al zo'n lang *zucht* verhaal. Even hoopte ik nog op begrip, op tastbare liefde, op warmte, op iets van hoe het vroeger voelde. Het kwam niet. Wel dikke tranen. Voor iets wat ik zocht, maar niet kon vinden. Eenzijdig begrip opbrengen kost een hoop. Maar niet meer alles. Ik doe dit alleen voor jou Ard, en voor onze kinders.
Nu nog zoeken naar een weg die voor ons allemaal begaanbaar is.
Zo lever je de jongste af in groep 1 en zo loop je op in een midelbare school. En geloof mij nou..èèn zucht en het is zover. En hebben we van alles wat. Een groep 1-er en een groep 8-er. En nog wat ertussen in.
Ik had ze alle vier stiekem het liefst nog minstens een heel schooljaar een soort van veilig bij elkaar gehouden. Maar dat gaat niet hè.
Mocht je nog nooit van het Scheepvaart en Transport College gehoord hebben..hij bestaat echt. Op een flink uur fietsen hier vandaan. Da's dan weer minder. Maar we gingen naar de open avond. Aansluitend naar de open dag want toen kwam het waar het tenslotte allemaal om draait.
*Eerlijk gezegd zie ik hem al zitten. Maar voor het zover is hé..gieren bij mij de zenuwen door mn lijf. Loslaten in groep 1 is wat, maar dat valt haast weg lijkt het als het over loslaten middelbare school gaat..brrr. En dan vooral niet laten merken aan oudste.
*En als je goed kijkt jij ook ;) Moet je zien joh!
Wacht..voor die het nog niet wisten. Oudste wordt vrachtwagen chauffeur. Internationaal natuurlijk.
Hij is dan niet van de vele woorden, maar ow die ógen. En we poetsen gewoon even die achternaam weg joh. Net echt toch!
Maar goed. Er bestaat dus nog meer als alleen deze school. Dus gingen we gisteravond naar een info avond op een andere school. En oudste wilde persè oppassen. Ook weer zoiets. Maar het ging goed! Ook hulde voor mn andere jongens trouwens die hartsikke goed naar grote broer luisterden. En dan jawel..gaan we vrijdagavond naar de open avond. Daar waar je de kinders wel mee kan nemen.
Inmiddels weten we ook dat de eerste twee jaren op welke school dan ook exact hetzelfde zijn. Dus zijn we er zo goed als over uit dat tie het derde jaar pas instroomt richting Transport en Logistiek op eerstgenoemd College. En de eerste twee jaren het iets dichter in de buurt houdt. Half uurtje fietsen. En een hoop bekenden. Hij wil dit zelf ook.
..
En of ik al tijd over heb. Neup. Zo was er creamiddag op school. Echt wel heel leuk om te helpen trouwens. Ging ik vanochtend nog met 26 kleutertjes naar de brandweerkazerne. Ging ik gister de hele dag naar mn zusje. Ga ik vaker doen. Was heerlijk :) Verjaardagen en een één of andere party. Was trouwens mn grootste fout van de maand. Nooit meer doen. Zo'n party. Duurt eeuwen en je koopt er niks voor. En mn boven verdieping is weer tot bedden op zn kop gezet schoon. Zo lekker!
| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
Laatste reacties